Wydarzenia

Pierwszy pełnometrażowy film dokumentalny poświęcony jednemu z najbardziej oryginalnych twórców polskiej muzyki – Lech Janerka – jest próbą uchwycenia artysty, który od ponad czterech dekad konsekwentnie idzie własną drogą, pozostając poza głównym nurtem i jednocześnie wywierając na niego ogromny wpływ.
Zamiast klasycznej biografii, twórcy proponują poetycką podróż pomiędzy jawą a snem. Punktem wyjścia staje się język Janerki – pełen neologizmów, skrótów myślowych i filozoficznych refleksji – w którym najczęściej powracają motywy snu, śnienia i zasypiania. To właśnie one wyznaczają strukturę filmu: hipnotycznej opowieści, w której realne miejsca z życia bohatera przenikają się z przestrzeniami wyobrażonymi.

Zapraszamy na koncert podczas pożegnalnej trasy Lecha Janerki!
Będzie to spotkanie z muzyką jednego z najbardziej niepokornych twórców polskiej sceny – pełne refleksji, charakterystycznego humoru i niepowtarzalnej atmosfery. Artysta zaprezentuje najważniejsze utwory ze swojej wieloletniej kariery.

Skład zespołu:
Bożena Janerka
Lech Janerka
Michał Mioduszewski
Bartosz Straburzyński

„Królowa miłości” to współczesny moralitet i wiwisekcja rodzinnych relacji. Opowieść o ślepej miłości matki do syna-mordercy i miłości córki do matki, która wypiera zbrodnię syna. Historia o lojalności, winie i moralnej odwadze – i o rozliczeniu z życiem w obliczu nadciągającej śmierci. Czy milczenie w obliczu zła to też forma winy? Co tracimy, gdy udajemy, że nic się nie stało? I czy miłość, która wszystko wybacza, powinna też wszystko przemilczeć?

Nowoczesna wersja klasycznej angielskiej komedii odchodzi od Wilde’owskiej satyry społecznej w stronę aktualnej opowieści o młodych ludziach zanurzonych w konwenansach społecznych i poszukujących prawdy o sobie, również poprzez eksplorację własnych „alternatywnych tożsamości”. Pierwszoplanowym tematem jest tu ludzka podwójność – między idealnym, zwykle niezgodnym z rzeczywistością wyobrażeniem samego siebie a krzywym zwierciadłem społecznych oczekiwań oraz potrzebą autokreacji. Główni bohaterowie to osoby z elit, gnębione jednak poczuciem nudy, beznadziei i bezsensu.
Uwspółcześniony w tłumaczeniu język Wilde’a kontrastuje z nawiązującą do epoki, ale formalnie przetworzoną estetyką. Jak zapowiadał reżyser: „Korzystając z charakterystycznej dla Wilde’a kampowości, zabawimy się epoką, wykrzywimy ją, umiejscawiając akcję poza czasem, w świecie nieskończonych możliwości, w którym słowa i gesty straciły swoją wagę”.

„Punkty tkliwe” Karo Szczypek to wielowarstwowa opowieść o niepełnosprawnym ciele i jego potrzebach, o wsparciu drugiej osoby, a także o społecznej moralności i symbolicznych strukturach władzy. Autorka zadaje na głos pytania, które badają granice moralności współczesnego społeczeństwa: czy jesteśmy gotowi uznać seksualność osób z niepełnosprawnościami oraz ich prawo do realizacji swoich potrzeb seksualnych?
Kreślone przez Szczypek historie przeplatają się między trzema planami: relacji osoby z niepełnosprawnością z asystentką seksualną, medialnym światem opisującej tę „sensacyjną” historię dziennikarki oraz poetyckimi monologami, w których ciało, choroba i czułość stają się nieoczekiwanymi narzędziami oporu. „Punkty tkliwe” to opowieść o intymności – zarówno fizycznej, jak i emocjonalnej – oraz o tym, jak społeczeństwo reguluje dostęp do ciała, dotyku i pragnienia. To także odważny i przejmujący dramat o granicach ciała, o asystencji seksualnej i o potrzebie bliskości. Autorka zderza intymność z językiem systemu – medycznego, medialnego i korporacyjnego – tworząc mocny, aktualny portret współczesnej wrażliwości. W jej świecie czułość bywa aktem buntu, a dotyk formą politycznego sprzeciwu.

Telewizyjna wersja nagrodzonego podczas 14. Forum Młodej Reżyserii spektaklu w reżyserii Klaudii Gębskiej – pierwsze przedstawienie nowego cyklu Teatru Telewizji poświęconego realizacjom współczesnej polskiej dramaturgii.
Autorem tekstu jest Mariusz Gołosz – jeden z najzdolniejszych i najwyrazistszych teatralnych głosów literackich młodego pokolenia. To rapowany musical o dwójce piekarzy podróżujących po Polsce w poszukiwaniu pracy – odjechana, spowita mgiełką mąki opowieść o prekariackiej rzeczywistości w czasach późnego kapitalizmu, opowiadana rozbujaną, hip-hopową nawijką historia ciężkiej harówy dwójki podróżujących za pracą przez Polskę piekarzy.

Bardzo wysoko w Himalajach znajduje się wyjątkowy hotel. Górskie schronisko dla zabłąkanych zwierząt wędrownych, gatunków osiadłych i istot udomowionych. Dyrektorem hotelu jest Yeti, a wicedyrektorką – jego ciekawa świata córka.
Spektakl opowiada o przygodach, ale także o dorastaniu, zmianach w sposobie postrzegania innych, relacjach z rodziną i przyjaciółmi, których warunki musimy nieustannie negocjować. To przede wszystkim opowieść o empatii.
W teatralnej adaptacji hotel Yetich to „górskie schronisko dla zabłąkanych zwierząt wędrownych i istot osiadłych”. Yetinka zaczyna zadawać ojcu trudne pytania, a ten chce chronić córkę przed niebezpiecznym światem. Yetinka tymczasem jest coraz starsza, coraz więcej rozumie, więc jej tata musi zmodyfikować swój sposób patrzenia na nią. Także ich relacja się zmienia i zaczyna funkcjonować na nowych zasadach.

Projekt jazzowy, w którym Marcin Oleś, Bartłomiej Oleś wraz z Bartoszem Pieszką na nowo interpretują legendarnego utwory Krzysztofa Komedy.

Tradycja jazzu i zdobycze muzyki współczesnej nadają muzyce Komedy nowy, oryginalny wymiar, pełen emocjonalności, żywiołowości i finezji.

KOMEDA AHEAD to trio wybitnych improwizatorów, wirtuozów i kompozytorów. Artyści interpretują muzykę legendy polskiego jazzu – Krzysztofa Komedy, bazując zarówno na tradycji jazzu jak i zdobyczach muzyki współczesnej. Nadając muzyce Komedy nowy, oryginalny wymiar, pełen emocjonalności, żywiołowości i finezji.

„Musi być boks, musi być jazz, musi być fajny facet, który ma skuter i spotyka fajne dziewczyny, udaje mu się albo nie i do tego ma czasem refleksje”- tak opisał scenariusz filmu młody Jerzy Skolimowski. Starszym od niego Wajdzie i Andrzejewskiemu wytłumaczył w ten zwięzły sposób jak powinno wyglądać współczesne kino opowiadające o młodych ludziach.

Ana Laíns – śpiew, adufe António Santos – pianino Bruno Chaveiro – gitara portugalska Carlos Lopes – akordeon Po siedmiu latach, na zaproszenie Stowarzyszenia Miłośników Portugalii „My Lisbon Story”, do Katowic powraca jedna z najbardziej cenionych ambasadorek portugalskiej kultury muzycznej – Ana Laíns. Artystka wystąpi 14 listopada, aby ponownie zachwycić publiczność swoim niezwykłym głosem, pełnym emocji repertuarem oraz wyjątkową interpretacją portugalskich pieśni. Dla śląskiej publiczności będzie to szczególne wydarzenie. Pierwszy koncert Any Laíns w Katowicach odbył się 9 listopada 2018 roku i pozostawił po sobie niezapomniane wspomnienia. Teraz, po latach, artystka wraca do miasta, aby ponownie podzielić się swoją muzyczną wrażliwością, łącząc tradycję portugalskiego fado z autorskim stylem i współczesnym brzmieniem. Koncert będzie okazją do spotkania z muzyką pełną pasji,...